ಪೋಷಕರೇ ಏಜೆಂಟ್‌ಗಳು, ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳೇ ಸಂತ್ರಸ್ತರು: ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಯಿಂದ ಬಾಲಕಿಯರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹವೇ ‘ರಕ್ಷಾಕವಚ’! ಏನಿದು ಪಿಎಂ ಮೋದಿ ತವರು ರಾಜ್ಯದ ಗ್ರಾಮದ ಕರುಣಾಜನಕ ಕಥೆ?

ಗುಜರಾತ್ (ಅಹಮದಾಬಾದ್): ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು, ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದು ತಮ್ಮ ಸುಂದರ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಬೇಕಾದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಅವರ ಕೈಗೆ ಉಂಗುರ ತೊಡಿಸಿ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ಅಥವಾ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ಮಾಡುವ ಅಮಾನವೀಯ ಪದ್ಧತಿಯೊಂದು ಗುಜರಾತ್‌ನ ಗ್ರಾಮವೊಂದರಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ. ಗುಜರಾತ್‌ನ ‘ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆ ಗ್ರಾಮ’ ಎಂದೇ ಕುಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿರುವ ಬನಾಸ್ಕಾಂಟಾ ಜಿಲ್ಲೆಯ ವಾಡಿಯಾ ಗ್ರಾಮದ ಕರಾಳ ಸತ್ಯವಿದು.

ಅಹಮದಾಬಾದ್‌ ನಗರದಿಂದ ಸುಮಾರು 200 ಕಿ.ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಗ್ರಾಮದ ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಕೇವಲ 750. ‘ಸರನಿಯಾ’ ಎಂಬ ಅಲೆಮಾರಿ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಈ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದಲೂ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಶೋಷಣೆಗೆ ಮತ್ತು ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಗೆ ತಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಶೋಚನೀಯ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಸ್ವಂತ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು ಈ ದುಷ್ಟ ದಂಧೆಗೆ ತಳ್ಳಲು ಮನೆಯ ಪುರುಷರೇ ದಲ್ಲಾಳಿಗಳಾಗಿ (Pimps) ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಪಾಲನ್‌ಪುರ-ಥರಾಡ್ ಹೆದ್ದಾರಿಯ ದೈನ್ಯ ಚಿತ್ರಣ

ಇಲ್ಲಿನ ಪುರುಷರ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಸಮೀಪದ ಪಾಲನ್‌ಪುರ-ಥರಾಡ್ ಹೆದ್ದಾರಿಗೆ ತೆರಳಿ ಸಾಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು. ಅಲ್ಲಿ ಹಾဖြುಹೋಗುವ ಟ್ರಕ್ ಚಾಲಕರು, ದಾರಿಹೋಕರು ಹಾಗೂ ನೆರೆಹೊರೆಯ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮಹಿಳೆಯರ ಬಳಿಗೆ ಗ್ರಾಹಕರನ್ನಾಗಿ ಕರೆತರುವುದು ಇವರ ಕಾಯಕ.

ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹವೇ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ‘ರಕ್ಷಾಕವಚ’?

ಈ ನರಕ ಸದೃಶ್ಯ ವಾತಾವರಣದಿಂದ ತಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಾರು ಮಾಡಲು ಕೆಲವು ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜ ಸೇವಕರು ಕಂಡುಕೊಂಡಿರುವ ಏಕೈಕ ದಾರಿ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ಅಥವಾ ಎಳೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ಮಾಡುವುದು. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಇಲ್ಲಿನ ಬಾಲಕಿಯರಿಗೆ 7 ರಿಂದ 11 ವರ್ಷ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ಮಾಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗ್ರಾಮದ ಅಲಿಖಿತ ನಿಯಮದಂತೆ, ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ಅಥವಾ ಮದುವೆಯಾದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಗೆ ತಳ್ಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಯ ಜಾಲದಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ‘ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ’ವನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಕಣ್ಣೀರು ತರಿಸುವ ನರ್ಸಿಂಗ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯ ಕಥೆ

ಈ ಗ್ರಾಮದ 19 ವರ್ಷದ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ನರ್ಸಿಂಗ್ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆಕೆಯ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಅಜ್ಜಿ ಇಬ್ಬರೂ ಇದೇ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದವರು. “ನನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನೇ ನನ್ನ ತಾಯಿ ಹಾಗೂ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಗ್ರಾಹಕರನ್ನು ಕರೆತರುತ್ತಿದ್ದರು. ಗ್ರಾಹಕರ ಬಯಕೆ ಪೂರೈಸಲು ಅನರ್ಹರಾಗುವವರೆಗೂ ಅವರು ಈ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಕೊನೆಗೆ, ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ನಿಜವಾದ ಮಗಳೋ ಅಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಕನಿಷ್ಠ ಖಚಿತತೆಯೂ ನನ್ನ ತಾಯಿಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನ ತಾಯಿ ನನ್ನನ್ನು ಈ ದಂಧೆಗೆ ತಳ್ಳಬಾರದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ನನಗೆ 11 ವರ್ಷವಿದ್ದಾಗಲೇ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ಮಾಡಿಸಿ, 18 ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿದರು” ಎಂದು ಆ ಯುವತಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವ ನೋವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಹೃದಯ ಹಿಂಡುವಂತಿದೆ.

ಬದಲಾವಣೆಯ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕ್ರಮಗಳು

2012 ರಿಂದ ಕೆಲವು ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ (NGOs) ಮತ್ತು ಸಮಾಜ ಸೇವಕರ ಶ್ರಮದಿಂದಾಗಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಸಾಮೂಹಿಕ ವಿವಾಹಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ತರಬೇತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಹಲವು ಕುಟುಂಬಗಳು ಈ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ತೊರೆದು ಡೈರಿ ಉದ್ಯಮ, ಕೃಷಿಯಂತಹ ಪರ್ಯಾಯ ದಾರಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಂಕದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಈ ಗ್ರಾಮದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೊರಗಿನಿಂದ ವರನನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು ಇಂದಿಗೂ ಸವಾಲಾಗಿದೆ.

ಅಂಚಿಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಶಿಕ್ಷಣ, ಸುರಕ್ಷಿತ ವಸತಿ ಶಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಪುನರ್ವಸತಿ ಕಲ್ಪಿಸದ ಹೊರತು ಈ ಕರಾಳ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.